grafmonument met abstracte glaskunst


INLEIDING
Een grafmonument uitkiezen is vaak een moeilijke stap. Het betekent het afsluiten van een fase, waar je soms nog niet aan toe bent.
Het gezamenlijk werken aan de ontwikkeling van de gedenksteen, de invulling en de uitvoering ervan, kan zeer waardevol zijn voor het rouw-en verwerkingsproces.
Je begint je gevoel een kleur en –nog belangrijker –een vorm te geven.
Het geeft het afsluiten van de fase een geheel nieuwe betekenis omdat je zelf tot in de kleinste details bij het ontstaan van het monument betrokken kunt zijn




Schilderij in pastelkleuren in glas gezet

Het zou geen zwart worden. Daar was men het over eens. Niemand hield toch van zwart en zij al helemaal niet. Bij de groothandel waar ik de familie naar toe stuurde vond men een mooie groene ruwe steen en hebben we met elkaar gepuzzeld welk schilderij van vader het mooiste bij deze steen zou passen.

En dit schilderij heb ik zo goed als mogelijk in glas omgezet.



Blauw abstract glas als staande plaat


De familie kwam naar mijn atelier omdat mijn werk al op de begraafplaats gezien hadden. Een mooie rode glasplaat stond in een andere rij en ze hadden die familie gewoon gebeld met de vraag of ze mijn adres mochten hebben.

En zo kwamen ze met hun drieën voor een kennismaking.
Of ik ook iets moois voor hun vader kon maken. Het moest blauw zijn met misschien een paar rood paarse accenten.
Uiteindelijk koos de familie het mooiste ontwerp van de 4 die ik maakte uit en deze is uiteindelijk uitgevoerd.

Kleurige letters als naam

Alles was strak. Het gehele monument was recht en duidelijk. De naam van hun vader en opa mocht er dus uitspringen. En oma wilde graag een kleurig accent in de uitsparing boven de naam. Niet te bont want zo was haar man niet maar ingetogen en vooral met dezelfde kleuren als in de naam.

De kleuren van de glazen letters waren ze het snel over eens. Verschillende blauw tinten. En het lettertype was voor hen een verrassing. Want het bleek dat het inderdaad in het eigen handschrift van de kleindochter van 13 kon. Ze schreef zo leuk speels had opa altijd gevonden.

Glaskunst op een bestaande steen

Na afloop van een lezing die ik ergens in het land had gehouden kwam een mevrouw op mij toe gelopen. Zij vroeg mij of ze het goed had begrepen dat er iets nieuws aan een bestaand monument kon worden toegevoegd. Mijn antwoord was dat dit vanzelfsprekend kon. Het was gewoon puzzelen wat het mooiste zou zijn.

Mevrouw vertelde ze de familie jaren geleden een mooie steen hadden gekozen voor hun overleden vader. Zij had de steen echter altijd zo saai gevonden, zo kleurloos. Ze had echter nooit geweten hoe ze dit kon veranderen. En na het luisteren van mijn lezing wist ze het in 1 x wel. Ze zou het met de rest van de familie gaan bespreken.

Een paar weken later kwam de hele familie, groot 7 personen, naar mijn atelier en al vrij snel hadden ze een object gevonden dat helemaal aan hun gevoel beantwoorde. En dit object is op de bestaande steen gezet.



De glasplaat in de favoriete kleur van moeder

De kinderen wilden een rustig monument voor hun moeder. Niet te veel poespas. Ze waren het al eerder eens geworden dat het een zwarte tuinrand zou worden maar wel met afgeronde hoeken. Een beetje “vrouwelijker” mocht het geheel ook wel worden. Ook al zou vader er te zijner tijd ook bij in komen.

Hun enige “eis” was dat moeder een glasplaat in haar favoriete kleur zou gaan krijgen. Het moest een tomaat rood worden. 1 van de dochters had zelf een favoriet truitje van moeder meegenomen om mij de kleur exact te laten zien.

Deze kleur rood was geen probleem. En een wat afgeronde glasplaat die paste bij de rest vond de familie een geweldig idee.


Groen glas als grafsteen

Hun vader was boswachter geweest en ze konden hem uittekenen in zijn groene kleren. Zelden had hij wat anders gedragen. Het monument moest dus ook groen worden, maar misschien net iets minder saai dan zijn kleren altijd waren geweest.
Ook de rest van het graf mocht natuurlijk zijn, niet helemaal dat strakke.

We hebben uiteindelijk gekozen voor een stuk liggend “aards” groen. Met een kleine groene zuil waar een tekst op is gekomen. En zijn naam, zo karakteristiek in zijn eigen handschrift op een ruwe zuil van graniet.




Een warme rivier

Een rivier zou het mogen worden. Een warme rivier die het leven van hun moeder zo symboliseerde. Maar wel in de warme zonnekleuren die zo bij haar pasten.

In 1e instantie wilde de familie geen zwarte graniet gebruiken omdat dit voor hun gevoel niet klopte. Echter toen ik hen de verschillen liet zien tussen een gevlamde steen met het rode glas en de zwarte steen waren ze om. Met het zwarte zou iedereen alleen maar naar de warme rode rivier kijken. En daar ging het immers om.
En moeders naam is op een grote staande glasplaat gekomen. En die was helemaal kleurloos.



Palmbladeren 

Vader was in dat zonnige land zover van hier geboren. En als jonge man moest hij samen met zijn jonge gezin naar Nederland toe gaan. De liefde voor zijn geboorteland hadden zijn kinderen altijd gevoeld. En toch was hij hier gebleven en overleden.

De kinderen wilden vader graag in de warmte van zijn geboorteland laten zijn, kalm rustend onder de palmbladeren.




Een blauwe grafsteen
Blauw, blauw en blauw, het hele monument mocht blauw zijn. De grote vraag aan mij was of dit ook mogelijk was.

En vanzelfsprekend was en is dit mogelijk. Blauw liggend glas dat op de ondergrond van graniet is verlijmd, en blauw staand glas.
De enige andere kleur is de sokkel van graniet geworden. Want dit gaf net de nuance die nodig was om rust in het geheel te brengen.

Glas in 2 delen 
In mijn atelier zag één van de kinderen een klein proefobject staan. Ze pakte het erbij en haar broers waren het met haar eens. Dit was het helemaal. Het paste bij vader en moeder.

Vader zat rustig aan tafel een kopje koffie te drinken en het leek of het aan hem voorbij ging.
Echter hij hield zijn volwassen kinderen goed in de gaten en ergens knikte hij zachtjes.

Ja, hij vond ook dat het klopte.  En hij vond het goed dat de kinderen ook over zijn toekomstige plekje beslisten. Hij zou dan immers weer samen zijn met zijn vrouw.





Blauwe luchten in glas
Meneer was vroeger piloot geweest. En toen hij door zijn leeftijd moest stoppen was dat heel zwaar. Hij miste de wolken, de vrijheid en de lucht.

Logisch dus dat we dit gevoel in zijn monument hebben gebruikt. Meneer is terug in de wolken en zijn vrouw en kinderen herkennen hem in het glas.





Herfstkleuren in glas
Ze was een herfst type geweest. Zijn vrouw had ooit een kleurenanalyse laten doen en daar was dit uitgekomen.

Dus deze kleuren zouden in haar monument weer terug moeten komen.

De natuurlijkheid en de grilligheid van het leven symboliserend.



Ronde zon in gele tuinrand
Ze wilde geen zwart. Het mocht niet in haar grafmonument zitten. Het moest kleurig zijn en vol leven. Met ruimte voor mossen  en tekeningen van haar kinderen. Ze moesten er blij naar toegaan en blij weer weggaan.

Ik heb het hele monument goed met haar uitgewerkt en na haar overlijden is alles zo uitgevoerd als zij steeds graag wilde.






Abstractie in gevoel 

De familie wilde op een heel bijzondere manier hun geloof verbeelden. Hun uitgangspunt was dat hun volwassen kind “geborgen was in Gods hand”. Hun volwassen kind had echter ook zijn hele leven een strijd met God gevoerd en ook dit mocht in het beeld naar buiten komen.

Ik heb een aantal ontwerpen voor ze gemaakt en unaniem koos met dit ontwerp. Jaren later hoorde ik van een van de broers dat de steen veel los had gemaakt in het dorp waar ze woonden.
Iedere bezoeker zag weer iets anders in het glas. Werd hun broertje vastgehouden of reikte hij juist uit naar God. Wat betekende dit beeld. Voor de familie is dit heel goed geweest want nog lang konden zij over hun kind en broer vertellen.


Blauw glazen grafmonument
Het moest eenvoudig worden met niet te veel kleur. Geen bombastische uitstraling en de kleur blauw viel wel goed in de familie.

En er zouden meer teksten op komen dan die ene waarvoor men op dat moment bij mij was.


Het is uiteindelijk een eenvoudige fusingplaat in een volle blauwe kleur geworden, gezet
in een klassiek gehakte kolom van graniet.





Het verhaal in kleur verteld

Duidelijke kleuren in zachte lijnen in elkaar overlopend. Iedere kleur en iedere lijn heeft een betekenis en verteld het verhaal dat de familie in het monument vertellen wil.








Zon als grafmonument



Moeder wist dat ze een zon wilde. Maar hoe deze eruit zou moeten komen te zien kon ze mij niet vertellen. Dus hebben we samen veel gepraat en gepuzzeld.

Na een tijdje heb ik 2 proefjes voor haar gemaakt. 2 kleine plaatjes glas die als voorbeeld en uitgangspunt konden dienen. En toen moeder 1 van de plaatjes zag begon ze te huilen. Later hoorde ik van vrienden dat ze ‘s avonds iedereen had gebeld met de woorden: : het is haar gelukt. Ze heeft het gevonden”.

En uiteindelijk kreeg ze de mooiste zon die ze zo intens graag voor haar dochter wilde.






blauwe figuren op het grafmonument

3 blauwe figuren in fusingglas. De figuren zijn alledrie zeer abstract vormgegeven.

De figuren stellen het gezin voor. Moeder is overleden en voor haar is de steen.

De 3 figuren zijn vader en kinderen. Op de steen verlijmd waardoor zij nog steeds één geheel vormen.
De eenheid van het gezin.






Kleurig grafmonument in glas

Het monument voor haar kind moest anders dan de anderen. Want haar kind was altijd anders dan andere kinderen geweest. Er moest veel kleur inkomen. En geen grote glasplaat voor de tekst maar iets kleins in het midden van het tuingraf.

Het beeld dat de moeder schetste was duidelijk. Een kleurig kind dat heel moeilijk keuzes kon maken maar wel altijd optimistisch was en haar blik naar boven gericht hield.

Toen ik moeder mijn schetsen liet zien van een kleurige tuinrand die op een graniet onderstel zou worden verlijmd werd ze helemaal gelukkig. En in het midden van het tuinvak een zon die ook een bloeiende bloem zou kunnen zijn.



Kleurig glas in het grafmonument

Mevrouw was heel stellig toen ze voor de 2e keer bij mij in het atelier kwam. Het zou niet te bont mogen zijn. Maar iets kleur mocht wel. En er moest voldoende ruimte zijn voor een tuintje. En het moest rust uitstralen. Ze wilde zich niet kwaad op hem maken als ze bij hem kwam.

Een leuke uitdaging was dit. Van de schetsen die ik bij haar volgende bezoek aan haar liet zien koos ze deze. We hebben het tuintje wel iets kleiner gemaakt dan ze eerst wilde maar dit was een rationele beslissing. Ze werd immers iets ouder en dan moest er ook weer niet te veel gedaan worden als ze bij haar man was.





Glas met Cortenstaal 

De zwager zat in de metaal dus het zou staal moeten worden.

En cortenstaal vonden ze allebei altijd al mooi. De kleuren van het glas zouden dus bij de mooie kleur van het staal moeten passen.





Tot slot

In mijn werk vertel ik een verhaal. Het verhaal van de familie vertaald in kleur en vorm.

Als een verhaal u raakt, of de foto van een glasobject vragen bij u oproept kunt u mij altijd bellen of mailen. Ook mag u vanzelfsprekend geheel vrijblijvend mijn atelier in Oldenzaal bezoeken. Bel of mail ons gewoon voor een afspraak, of loop tussen 10 uur en 16 uur binnen op de laatste vrijdag en zaterdag van elke maand.

Er zijn altijd veel glasobjecten in het atelier. Deze zijn vaak voor een presentatie gemaakt of als studieobject. Of gewoon omdat ik het ontwerp zo leuk vond.
Een aantal van deze objecten staan in onze webshop. www.glazennest.nl

Het is ook mogelijk om samen met mij uw eigen ontwerp in glas uit te voeren. We gaan rustig en kalm aan het werk en u ziet hoe het gehele proces verloopt. Bel of mail rustig voor meer informatie over de mogelijkheden en de kosten.


Meer informatie over mijn gedenkwerk per thema kunt u vinden op de pagina Informatie over mijn glaskunst
Op deze pagina staat een overzicht van alle informatie per thema in een PDF die u gratis bij mij kunt opvragen. Het opvragen van een PDF is geheel vrijblijvend.

Atelier Het Glazen Nest
Noordwal 14, 7571 AM Oldenzaal
T: 0541-533476
E: brenda@glazeniers-glaskunst.nl
Openingstijden: 10-16 uur op de laatste vrijdag en zaterdag van elke maand, en op afspraak.

Verzoek


In het Glazen Nest maak ik monumenten en gedenkobjecten met een eigen identiteit, een eigen persoonlijkheid. Ieder object dat wij maken is eenmalig en uniek. Het wordt speciaal voor de overledene gemaakt in samenspraak met de familie.

Op deze website deel ik mijn kennis met u. Ik geef veel informatie over alle mogelijkheden met glas voor gedenkobjecten en monumenten. Dit doe ik bewust omdat ik u wil informeren.
Met enige regelmaat zie ik mijn ontwerpen terug bij anderen, en daarom verzoek ik u het volgende:

- Kopieer mijn ontwerpen niet. Niet van deze website of van de begraafplaats..
- Laat ze ook niet respectloos door een andere kunstenaar uitvoeren.
- Kopieer ook geen werken die uitgevoerd zijn voor iemand anders.
- Heb respect voor de andere families. Ik geef veel tijd en energie aan de ontwikkeling van mijn werk en puzzel met een familie op de vorm en de kleuren, net zo lang tot het verhaal dat zij willen vertellen klopt.

Laten wij samen uw eigen verhaal vertellen, een nieuw en persoonlijk voor u vormgegeven verhaal.

Visie

Ik wil een verhaal vertellen. Het verhaal van de overledene en zijn of haar familie. Het is iedere keer weer een nieuw verhaal, een uniek verhaal over een uniek mens, een unieke familie.

Het doel is die verhalen een vorm en een kleur te geven en daar zijn veel verschillende mogelijkheden voor. Zo ontstaat een tastbare plek waar herinneringen, hoop en dromen vorm hebben gekregen. Een plek, een object, waar je tegenaan kunt praten, dat je kunt verzorgen, waar je iets bij kunt achterlaten.

Een plek waar jij jezelf kunt zijn, omdat dit de plek is waar jij je dierbare herkent.

De leeftijd maakt eigenlijk niet het verschil voor het gevoel van je dierbare missen.

Ouders hadden dromen voor een te vroeg geboren baby. Hoop, verwachtingen.
En met het overlijden van het kindje is dat alles vervlogen.

Kinderen die ouders verliezen; wat maakt het uit hoe oud het kind is?
Of iemand nu 5 of 50 is, de overleden ouder is er niet meer en het kind kan zijn/haar verhaal niet meer rechtstreeks vertellen. Dromen voor de toekomst zijn vervlogen en de hoop is verdwenen.

De man of vrouw die de partner heeft verloren. Niet meer samen ouder worden; de overlevende wordt nu ouder en de geliefde nooit meer.
Niet meer samen koesteren, niet meer samen liefhebben.

Iemand die een broer of zus verliest. Afscheid nemen van degene die je jeugd heeft meegemaakt, die dingen van je weet die niemand anders weet. Het verlies van de persoon waar je als kind mee lachte en ruzie mee maakte. De persoon waar je je ouders mee deelt. Het overlijden van je broer of zus betekend ook afscheid nemen van een deel van je jeugd.