urn monument met abstracte glaskunst



Een urn monument uitkiezen is vaak een moeilijke stap. Het betekent het afsluiten van een fase, waar je soms nog niet aan toe bent.
Het gezamenlijk werken aan de ontwikkeling van de gedenksteen, de invulling en de uitvoering ervan, kan zeer waardevol zijn voor het rouw- en verwerkingsproces.
Je begint je gevoel een kleur en –nog belangrijker –een vorm te geven.
Het geeft het afsluiten van de fase een geheel nieuwe betekenis omdat je zelf tot in de kleinste details bij het ontstaan van het monument betrokken kunt zijn

Abstract hart

Ze was altijd zo lief geweest. Zo zorgzaam en invoelend voor iedereen in haar omgeving. Kinderen waren hun niet gegund dus zijn vrouw had haar aandacht aan alle kinderen in de buurt gegeven en alle kinderen op haar werk. Ze was 35 jaar onderwijzeres op een basisschool geweest. Bij haar afscheid waren meer dan 700 mensen geweest waaronder heel veel oud leerlingen. Mensen die bij zijn vrouw in de klas hadden gezeten en hun kinderen.

Ze was zo geliefd. Door hem en door de wereld. Haar heengaan had een gat in zijn ziel geslagen.
En nu was hij zover dat hij de urn los kon laten, want ze had al die tijd in zijn kamer gestaan. Zijn vrouw verdiende een plek waar iedereen haar kon bezoeken.

Haar lievelingskleur was altijd blauw geweest en ze had een voorkeur gehad voor moderne kunst. Hij wilde haar tegemoet komen maar een hart vond hij eigenlijk ook wel heel belangrijk.
Het werd uiteindelijk een rivier van levenswater voor alle mensen die in haar kennis hadden gedeeld. En voor meneer een abstract hart dat hij met zijn armen vast kon houden.

Urnsteen voor 2 mensen

Geen zwart, absoluut geen zwart. Ook geen schreeuwende kleuren maar geen zwart. Mevrouw was heel duidelijk. Zij zou ook in het keldertje komen te staan dus het mocht een beetje van allebei worden.

We hebben uiteindelijk gekozen voor een staand glas voor meneer, eenvoudig in aqua blauw met een paar spikkels kleur. En het liggende plaatje voor mevrouw. Rond, zacht paars van kleur en lieflijk.



Regenboogje in een urn steen

Mevrouw wilde het vooral eenvoudig houden. Haar dochters echter wilden kleur. tijdens de discussies die moeder en dochters voerden kwam 1 symbool duidelijk naar voren. Een regenboog.
En ook hier, moeder wilde hem heel “normaal” houden en de dochter heel wild. De discussie liep hoog op aan mijn koffietafel.

Toen ik met een klein voorbeeldje kwam hoe de regenboog ook vorm kon krijgen was het even stil. Ze waren het erover eens. Dit was een mooie tussenoplossing. Ik had gedaan wat vader ook altijd deed. Tussenbeide komen en bemiddelen.

Het enige waar ze het alle drie over eens waren was zijn naam in heel grote glasletters.


Afsluit plaat in gekleurde glaskunst voor een urnmuur

Een steenhouwer belde mij met de vraag of ik ook al eens een sluitplaat voor een urnmuur had gemaakt. het antwoord was ja, want dat had ik. Of ik het dan goed vond dat hij een familie naar mij doorstuurde.

Een paar dagen later zaten moeder en zoon aan mijn tafel. ze hadden een hele duidelijke wens voor de sluitplaat van vader. Kleurig moest het zijn, mocht best wel bont worden.

Uiteindelijk zijn we hier op uit gekomen. Het laatste “appartement” van vader is voor iedereen heel goed te vinden.



Piramide van glaskunst op een urnsteen

De familie kwam met een open blik naar mijn atelier. Zus en tante was zonder man en kinderen overleden en ze wilden haar eer aan doen. Met name zoon was zeer gek met zijn tante geweest en wilde haar bedanken voor alles wat ze voor hem gedaan had.

Hun oog viel op een piramide en dit vonden ze heel geschikt. Met name de symboliek van de piramide paste goed bij zus en tante.

Het is uiteindelijk een combinatie van traditioneel en modern geworden. De zoon was ervan overtuigd dat tante dit heel mooi zou hebben gevonden.





Een eenvoudige cirkel als urnsteen

Geen vierkant of rechthoek moest het worden. Een andere vorm leek hen veel mooier. Het moest speels lijken en rustig.

Na een tijd te hebben gepuzzeld kwam er deze cirkel uit. Een gele cirkel met daarom een zuil van zwarte graniet voor de naam. Eenvoudig een rustig.




2 staande glasplaten als symbool

De volwassen dochter was een mens geweest met 2 duidelijke kanten. De ene kleurig en zelfstandig en haar andere kant was ondoorzichtig en wild geweest. En dat wilden de ouders in het monumentje tot uitdrukking brengen.

Er is uiteindelijk gekozen voor  de kleurigheid. Verdeeld in 2 staande glasplaten. En de ondoorzichtigheid is gesymboliseerd door juist de tegenstelling te benadrukken, er is gekozen voor doorzichtig gekleurd glas waardoor de achtergrond er soms wel en dan weer niet doorheen komt.


Lievelingskleuren in de urnsteen

De lievelingskleur was paars geweest. Dus vanzelfsprekend moest het glas paars worden. En er mocht ook het nodige in gebeuren. Het mocht wild en woest zijn. Want dat paste wel bij hun broer. 










Naar de wolken en de hemel

Meneer was piloot geweest. En zoals hij zijn beroep had uitgeoefend, zo was hij ook door het leven gevlogen. Zijn vrouw wilde dus de wolken en de hemel op zijn urnsteen vertaald zien.
Meneer was met een redelijke snelheid de wolken ingevlogen.

En de rest van de steen: ach dat was niet zo belangrijk. Dat mocht wel “normaal” zijn.



Abstracte regenboog op de urntegel

Het mocht een kleine regenboog worden. Een beetje speels, niet van die strakke kleuren. De familie had een foto van mijn werk op het internet gezien en zoiets vond men wel mooi.

En omdat het een kleine urntegel zou worden, meer mocht er niet op hun ouderwetse begraafplaats, hadden we niet veel plek.

Met zorg kozen ze het ontwerp uiteindelijk uit. En zo werd het ook gemaakt.

De wereld in rood glas
 Meneer wilde iets bijzonders voor zijn overleden vrouw. Want dit verdiende ze. Ze had het immers al die jaren met hem volgehouden en dat was niet altijd gemakkelijk voor haar geweest.

Maar te kleurig moest het ook niet worden want ze had altijd rekening met iedereen gehouden. Dus dat moest hij ook doen, in haar plaats.
En teveel ruimte was er ook niet dus kon het wel, was zijn vraag.

Al pratend met hem tekende ik 2 armen van graniet. 2 armen die de wereld omvatten. Vasthouden en ook loslatend.
En op het liggende deel het symbool van de open gordijnen, de wereld toelatend met een open gezicht.



Zonsondergang in glazen grafsteen

De uitvaartondernemer had haar een folder van mij gegeven. De uitvaart was zo mooi geweest en ze had contact met mevrouw gehouden. Nog ieder maand belde ze even of kwam ze een kop koffie drinken.

Zo lief en zorgzaam.
En nu was ze zover om haar man opnieuw uit huis te plaatsen. Zo vertelde ze het ook.

Wilt u verder lezen - klik dan hier







Roze glas als grafkunst

Er zou in ieder geval roze in moeten zitten. Want daar hield moeder en oma van. En hoe de rest zou worden vormgegeven waren ze nog niet uit. Daarom waren ze met z’n 9en immers bij mij op bezoek. Ik was toch de expert.

Rondkijkend in mijn atelier zagen ze een glasplaat met een bepaalde structuur erin. En dit sprak hen ook wel aan. Want oma en moeder was wel een persoon met oneffenheden.
.
Wit en blauwe glaskunst als urnsteen

De ronde vorm van de letterplaat staat symbool voor de zachtheid van het leven dat nooit “af” is. De contrasten in het zwart, blauw en wit staan synoniem voor het leven.

Tenminste, zo was de mening van deze familie.
En met deze uitgangspunten ben ik aan het ontwerpen gegaan. De familie was er al snel uit welk ontwerp het beste bij vader en moeder paste.

De wijze waarop de cirkel is geplaatst was een ander verhaal. Daar heeft een steenhouwer uiteindelijk een oplossing voor gevonden.


Kleuren van de zon in de urnsteen


Isis was een zonnetje. Niet in één vakje te duwen. En daardoor paste het symbool zon wel en niet bij haar. Wel de kleuren maar niet de vorm. 

Samen met de familie puzzelend kwamen we dus uit op de tegenstellingen die zo tekenend voor het kind en zus Isis waren geweest. Wel de kleuren van de zon maar niet de vorm. Wel de afgeronde lijnen maar niet een cirkel. Wel het doorzichtige van het licht maar niet het geslotene van een steen. 







Witte poolcirkel in glas op het urn graf




De vader wilde de oneindigheid van de poolcirkel als symbool. En uiteindelijk is deze combinatie van wit opaal glas( niet transparant), blank transparant glas en mat gezandstraalde delen eruit gekomen.

Het glas beweegt. Ook letterlijk als de zon er een beetje op staat te schijnen.

En moeder wilde de rechtlijnigheid van haar volwassen zoon zien. De grote cirkel is dus geplaatst in 2 rechte sokkels.




Blauwe glazen urn steen 



Tijdens het 1e gesprek vertelde de familie over hun vader: “hij was rechtlijnig maar niet transparant. Hij kon ons iedere keer weer verrassen. Hij was altijd in het blauw gekleed en in de zomer ging hij naar de zon.”

Daarop heb ik onder andere dit ontwerp getekend. Strakke lijnen in blauwtinten met een vleugje geel. Het geel dat symbool is voor de zon.

En zijn naam in eigen handschrift. Dat was altijd toch al zo onleesbaar geweest.



Blauw glas in een blauwe steen

Blauw was zijn favoriete kleur. De kist was blauw geweest, de kerk was blauw geweest, dus ook zijn urnmonument moest blauw worden.

Gelukkig voor de familie vond ik bij een steenhouwer nog een heel mooi stuk blauwe Azul Macouba.

Wat waren ze blij met het uiteindelijke resultaat.






Tot slot

In mijn werk vertel ik graag een verhaal. Ik probeer een gevoel in kleur en vorm te vertalen.
Als u vragen heeft over een fusing object kunt u mij altijd bellen of mailen. De objecten in fusing glas die op dit moment in mijn atelier aanwezig zijn vind u in onze webshop www.glazennest.nl

Ook mag u vanzelf sprekend geheel vrijblijvend eens mijn atelier bezoeken. Bel of mail dan even naar brenda@glazeniers-glaskunst.nl of 06-19195562

Het is ook mogelijk om samen met mij uw eigen ontwerp in glas uit te voeren. We gaan rustig en kalm aan het werk en u ziet hoe het gehele proces verloopt. Bel of mail rustig voor meer informatie over de mogelijkheden en de kosten.

Meer informatie over mijn gedenkwerk per thema kunt u vinden op de pagina Informatie over mijn glaskunst
Op deze pagina staat een overzicht van alle informatie per thema in een PDF die u gratis bij mij kunt opvragen. Het opvragen van een PDF is geheel vrijblijvend.

Atelier Het Glazen Nest
Noordwal 14, 7571 AM Oldenzaal
T: 0541-533476
E: brenda@glazeniers-glaskunst.nl
Openingstijden: 10-16 uur op de laatste vrijdag en zaterdag van elke maand, en op afspraak.

Verzoek
In het Glazen Nest maak ik monumenten en gedenkobjecten met een eigen identiteit, een eigen persoonlijkheid. Ieder object dat wij maken is eenmalig en uniek. Het wordt speciaal voor de overledene gemaakt in samenspraak met de familie.

Op deze website deel ik mijn kennis met u. Ik geef veel informatie over alle mogelijkheden met glas voor gedenkobjecten en monumenten. Dit doe ik bewust omdat ik u wil informeren.
Met enige regelmaat zie ik mijn ontwerpen terug bij anderen, en daarom verzoek ik u het volgende:

 - Kopieer mijn ontwerpen niet.
 - Laat ze ook niet respectloos door een andere kunstenaar uitvoeren.
 - Kopieer ook geen werken die uitgevoerd zijn voor iemand anders.
 - Heb respect voor de andere families. Ik geef veel tijd en energie aan de ontwikkeling van mijn werk en puzzel met een familie op de vorm en de kleuren, net zo lang tot het verhaal dat zij willen vertellen klopt.

Laten wij samen uw eigen verhaal vertellen, een nieuw en persoonlijk voor u vormgegeven verhaal.


Visie


Ik wil een verhaal vertellen. Het verhaal van de overledene en zijn of haar familie. Het is iedere keer weer een nieuw verhaal, een uniek verhaal over een uniek mens, een unieke familie.

Het doel is die verhalen een vorm en een kleur te geven en daar zijn veel verschillende mogelijkheden voor. Zo ontstaat een tastbare plek waar herinneringen, hoop en dromen vorm hebben gekregen. Een plek, een object, waar je tegenaan kunt praten, dat je kunt verzorgen, waar je iets bij kunt achterlaten.

Een plek waar jij jezelf kunt zijn, omdat dit de plek is waar jij je dierbare herkent.

De leeftijd maakt eigenlijk niet het verschil voor het gevoel van je dierbare missen.

Ouders hadden dromen voor een te vroeg geboren baby. Hoop, verwachtingen.
En met het overlijden van het kindje is dat alles vervlogen.

Kinderen die ouders verliezen; wat maakt het uit hoe oud het kind is?
Of iemand nu 5 of 50 is, de overleden ouder is er niet meer en het kind kan zijn/haar verhaal niet meer rechtstreeks vertellen. Dromen voor de toekomst zijn vervlogen en de hoop is verdwenen.

De man of vrouw die de partner heeft verloren.
Niet meer samen ouder worden; de overlevende wordt nu ouders en de geliefde nooit meer.
Niet meer samen koesteren, niet meer samen liefhebben.

Iemand die een broer of zus verliest. Afscheid nemen van degene die je jeugd heeft  meegemaakt, die dingen van je weet die niemand anders weet. Het verlies van de persoon waar je als kind mee lachte en ruzie mee maakte. De persoon waar je je ouders mee deelt. Het overlijden van je broer of zus betekend ook afscheid nemen van een deel van je jeugd.