grafmonument voor een kind

In een monument voor een kind wil je alles zetten wat je voelt. Je verdriet, het missen, de leegte.
Alles en nog veel meer.
Zelfs de grootste steen is te klein om je gevoel te verwoorden.

Samen met de ouders ga ik zoeken naar de juiste vorm, de beste symbolen en de mooiste kleuren om dit gevoel van het grote missen te vertalen in iets tastbaars.
Het verdriet geven wij samen vorm.




Roze hart in rond tuinrandje
Het moest lieflijk zijn en alles moest rond zijn. Want hun kleine meisje was lief geweest en alles aan haar was mollig en rond geweest. Het afscheid was zo onverwacht en hard.














De rivier van glas 

Een blauwe rivier moest het worden. Daar waren ze heel duidelijk over. Want een rivier stroomt en heeft nooit een einde. Soms is het water woest en dan weer kalm. Het is altijd in beweging.
En juist dat paste zo mooi bij hun kind.
De combinatie met de zwarte graniet vond moeder heel fraai, dit paste haar wel.








Kleurige sterren
Hun zoontje was een sterretje aan de hemel geworden. En telkens ‘s avonds keken ze samen met hun dochtertje naar boven om te zien of hij er was.
Zijn monumentje mocht dit dus uitstralen. 1 grote ster die door de vader arm en moeder arm werd vastgehouden om los te laten en 3 sterretjes op de dekplaat als symbool voor de ouders en dochter die hier op aarde zijn gebleven.






Gele ballon voor Jan
Het moest eenvoudig zijn. Het gehele monument moest echt eenvoudig zijn want ze waren niet de mensen voor veel kleur en bombarie.
Uiteindelijk kozen de ouders voor een hartvormige ballon. Want deze waren ook tijdens de uitvaart opgelaten door alle neven en nichten.
En de naam mocht er wel uitknallen. Het werden heel grote gele letters.




Blauwe glasplaat

De steenhouwer belde mij met de vraag of ik ook glas in een speciale kleur kon maken. Hij had een familie op bezoek die graag een glasplaat in een hele eigen blauwe kleur wilden hebben.

Toen ik een paar weken later de familie zelf op bezoek had vertelde men mij waarom het deze specifieke kleur moest worden. Hun zoontje had enkele weken voor zijn overlijden een nieuwe fiets in deze kleur gekregen. En hij was er zo blij mee geweest.
Het heeft even geduurd voordat het mij lukte de juiste kleur te ontwikkelen. De vreugde echter die de familie had toen ik ze het glas liet zien maakte echter al mijn inspanning goed.







Regenboog tegen melkglas als grafsteen
Geen steen, absoluut geen steen. Dat vertelden de ouders mij, nog voordat we een kop koffie hadden gedronken.
En of ik ook een regenboog kon maken. Maar dan wel een grillige regenboog, niet zo’n kinderlijke strakke.

Al puzzelend zijn we uiteindelijk op dit concept uitgekomen. Eenvoudig en toch kleurrijk, strak en toch speels.








Witte ballon in blauwen roze grafmonument
De ballon staan symbool voor het loslaten. Het letterlijke loslaten dat wordt afgedwongen door het overlijden. En wat symbolisch vrijwillig gebeurt door de ballon op te laten.









Blauwe dolfijn in blauw glazen grafmonument
De dolfijn springt uit het water. Heel symbolisch Of springt de dolfijn in de lucht.
Voor de familie staat de dolfijn voor het levend houden en in beweging houden van de herinnering.











Kindertekening als grafmonument
Er zijn geen mooiere symbolen om uit te voeren dan een tekening van een kind. De spontaniteit die wij als volwassenen langzaam hebben afgeleerd is bij een kind nog volop aanwezig. Het kleurgebruik is uniek, de vormgeving zeer eigen en de verhoudingen passen altijd bij de belevingswereld van het kind.





Roze hart als grafsteen


Het hart als symbool. Iedere vertaling is mooi als het verhaal mooi wordt verteld.
In dit geval koos de moeder voor een groot hart in vol roze glasfusing. Het hart als symbool van het houden van, de afmetingen vertellen over de hoeveelheid houden van, en de kleur zegt alles over de intensiteit.
Het gevoel is vertaald.





Regenboog als gedenkteken op het graf
“De regenboog als symbool, staat voor de verbindende weg tussen hemel en aarde en het is het teken van de belofte van God aan de mensheid”. Dit werd mij door de familie verteld tijdens het 1e gesprek. En dit was dus het uitgangspunt voor het plekje van hun jonge zoontje.









Maan en sterren als graf kunst
De maan en de sterren. Duidelijke symbolen van het “op afstand” liefhebben. De ster die aan de hemel staat en er soms wel en dan weer niet is.

De maan die iedere avond weer anders is maar altijd het Licht laat schijnen.














Jan en zijn liefbeestje als grafmonument
Jan heeft een verhaal te vertellen. En het monumentje verteld dit.

U mag zelf bedenken wat de oorsprong van het verhaal is. En als u hier met mij over wilt praten luister ik graag.










De beer in de maan in glaskunst voor het kindergraf
De beer als symbool voor het liefhebben. De maan als symbool voor het loslaten.

De maan is er, en in de avond en nacht kun je hem zien. Maar aanraken kun je de maan niet.

De beer staat symbool voor de koestering. De warmte en liefde en veiligheid die de beer je kind geeft. En die jij je kind ook zo graag mee wilt geven.






Vlieger in glazen grafmonument
De vlieger als symbool voor het loslaten en opstijgen.

Aan de vlieger geef jij je boodschap mee.

Dat wat je nog wilt vertellen geef je aan de vlieger en daarna laat je de wind het meenemen.

De vlieger als drager van je boodschap.








Glasmozaïek in het grafmonument
In het mozaïek staan gebrandschilderde tekeningen die het verhaal van het gezin vertellen.

Ieder symbool dat op het glasmozaïek is gebrandschilderd verteld over een stukje uit het leven van het kind en het gezin waar het in hoort.













Jip en zijn grafsteen in kleur
Jip hield van deze kleuren. De familie had in het 1e gesprek allemaal foto’s meegenomen om mij te laten zien hoeveel wel niet. Dus heb ik een aantal ontwerpen in de kleuren van Jip gemaakt en de familie heeft er eentje uitgekozen.











Roze ster in grafmonument van glas
De familie wilde absoluut geen graniet. Dus werd er voor een tuinrand van blauw glas gekozen. En een eenvoudige ster hebben moeder en ik getekend. Een ster in roze kleuren voor het kleine meisje Sterre.









Witte ballon op rood glas
Tijdens de uitvaart zijn er allemaal witte ballonnen opgelaten. Dus logisch dat dit symbool ook in het grafmonument terug zou komen.
Een kleine witte ballon op een knalle rode glasplaat.

En alle klasgenootjes die op bezoek komen herkennen hun vriendinnetje direct.
Want het oplaten van de ballonnen was heel bijzonder en dat zullen ze nooit vergeten.

En dus zullen ze hun vriendinnetje nooit vergeten.






Gekleurd glas met bloemetjes als grafsteen
De ouders van Stijn wilden het eenvoudig houden. En de bloemetjes die zusje tekende tijdens ons 1e gesprek moesten dus ook een plekje krijgen in het geheel.

Het uitzoeken van de juiste kleur tekstplaat voor Stijn heeft de ouders de meeste tijd gekost.










Blauw hartje als groot symbool


Het zusje had allemaal hartjes getekend op dag dat haar broertje overleed. Allemaal hartjes in allerlei kleuren.
Voor de ouders was het dus duidelijk dat één van deze hartjes genomen zou worden als groot symbool op het monument.
En samen met het zusje heb ik een klein hartje gemaakt die zij bij het monumentje kon leggen.









In mijn werk vertel ik graag een verhaal. Ik probeer een gevoel in kleur en vorm te vertalen.
Als u vragen heeft over een fusing object kunt u mij altijd bellen of mailen. De objecten in fusing glas die op dit moment in mijn atelier aanwezig zijn vind u in onze webshop www.glazennest.nl

Ook mag u vanzelf sprekend geheel vrijblijvend eens mijn atelier bezoeken. Bel of mail dan even naar brenda@glazeniers-glaskunst.nl of 06-19195562

Meer informatie over mijn gedenkwerk kunt u vinden in het vernieuwde "Grote Boek van Brenda Bleijenberg" dat op cd-rom is uitgebracht. In dit boek wordt verteld over het werken met glas en alle mogelijkheden die het glas u bieden kan. U kunt de cd-rom kosteloos aanvragen op brenda@glazeniers-glaskunst.nl


Visie


Ik wil een verhaal vertellen. Het verhaal van de overledene en zijn of haar familie. Het is iedere keer weer een nieuw verhaal, een uniek verhaal over een uniek mens, een unieke familie.

Het doel is die verhalen een vorm en een kleur te geven en daar zijn veel verschillende mogelijkheden voor. Zo ontstaat een tastbare plek waar herinneringen, hoop en dromen vorm hebben gekregen. Een plek, een object, waar je tegenaan kunt praten, dat je kunt verzorgen, waar je iets bij kunt achterlaten.

Een plek waar jij jezelf kunt zijn, omdat dit de plek is waar jij je dierbare herkent.

De leeftijd maakt eigenlijk niet het verschil voor het gevoel van je dierbare missen.

Ouders hadden dromen voor een te vroeg geboren baby. Hoop, verwachtingen.
En met het overlijden van het kindje is dat alles vervlogen.

Kinderen die ouders verliezen; wat maakt het uit hoe oud het kind is?
Of iemand nu 5 of 50 is, de overleden ouder is er niet meer en het kind kan zijn/haar verhaal niet meer rechtstreeks vertellen. Dromen voor de toekomst zijn vervlogen en de hoop is verdwenen.

De man of vrouw die de partner heeft verloren.
Niet meer samen ouder worden; de overlevende wordt nu ouders en de geliefde nooit meer.
Niet meer samen koesteren, niet meer samen liefhebben.

Iemand die een broer of zus verliest. Afscheid nemen van degene die je jeugd heeft  meegemaakt, die dingen van je weet die niemand anders weet. Het verlies van de persoon waar je als kind mee lachte en ruzie mee maakte. De persoon waar je je ouders mee deelt. Het overlijden van je broer of zus betekend ook afscheid nemen van een deel van je jeugd.