Een tekening of schilderij in glas

Een tekening of schilderij in glas – een momentopname voor altijd stilgezet 

“Er zijn voor mijn gevoel geen mooiere symbolen om uit te voeren dan de tekening van een kind.
De spontaniteit die wij als volwassenen langzaam hebben afgeleerd is bij een kind nog volop aanwezig. Het kleurgebruik is bij ieder kind uniek, de vormgeving dromerig, en de verhoudingen passen altijd weer bij de belevingswereld van het kind”.

Ik werk al vanaf het begin (1999) samen met kinderen en hun ouders. En de laatste jaren ontmoet ik jong volwassenen die als kind met mij hebben samen gewerkt. En wanneer zij mij dan vertellen hoe zij het indertijd beleefd hebben, en dat ze nog steeds trots zijn op dat wat ze hebben gemaakt, geeft mij dat een voldaan gevoel.

Het is goed.

Een aantal van hun verhalen deel ik hieronder met u. Ze laten zien hoe ik werk en wat er allemaal mogelijk is met glas. Misschien geeft het u een idee wat uw kind kan maken. Of wat u met een tekening uit uw eigen jeugd kunt doen.

Clowntje voor in de grafsteen

De jongen kwam met zijn ouders mee naar mijn atelier. Hij had een hele envelop met tekeningen bij zich want zijn moeder had hem verteld dat hij iets voor het plekje voor zijn broertje mocht maken.

Hij haalde deze tekening tevoorschijn die op school was gemaakt. de jongen vertelde aan zijn ouders waarom hij dit had willen tekenen en beide ouders pinkten een traantje weg. Het was duidelijk dat dit DE tekening zou worden.

Een paar weken later zat de jongen op de kruk te kijken hoe vader en ik aan het glassnijden waren. En op dat moment tekende hij er nog een zonnetje bij. Met dikke viltstift midden in de snijtekening.
En weer werden er een paar tranen weggeveegd.



Tekening van het rode kasteel

Hij kon niet tekenen zei hij. Hij kon alleen maar krabbelen op papier. Maar toen we hem een gedicht gaven om er een tekening bij te maken kwam dit eruit. 
Simpele lijnen die het verhaal van het gedicht vertellen.



Klimmend lieveheersbeestje 

De kinderen wilden zelf ook iets voor vader maken. Maar het moest niet te bont worden want het was al zo’n drukke steen vertelde moeder.  Eigenlijk alleen heel eenvoudig een doorzichtige of witte plaat met de tekst.  
Nu is wit glas heel opvallend op de begraafplaats en helemaal doorzichtig glas zie je niet. Dus toen ik de familie deze mogelijkheid van een licht matte glasplaat liet zien was men helemaal blij. 

Een kleine gematteerde glasplaat met een klein lieveheersbeestje van de zoon dat symbolisch naar boven klimt op de hemelladder. 
En grote zus heeft de tekst geschreven in haar eigen handschrift.





Treintje in het urn monument

Een kindertrein die over een heuveltje rijd. De trein
rijd weg van de glasplaat. Met het zonnetje van het grote zusje aan de hemel en de bloemetjes van broertje in het gras.

Moeder die de vorm van de glasplaat heeft getekend en vader die hielp met het snijden van het glas. 

Een geweldig mooi proces van rouw voor iedereen. 





Tuinrand met gekleurde met bloemetjes van glas

De ouders van Stijn wilden het eenvoudig houden.  En de voorwaarden van de begraafplaats waren ook niet zo ruim. 

Terwijl ik met de ouders aan de koffietafel praatte begonnen de zusjes bloemetjes te tekenen. Heel veel bloemetjes. En al pratend begonnen we de tekeningen in een rechthoek te leggen.
De zusjes waren trots en de ouders heel blij omdat de puzzel klaar was. 

Het uitzoeken van de juiste kleur tekstplaat voor Stijn heeft de ouders de meeste tijd gekost. En als klein accent staan er ook bloemetjes gezandstraald onder de naam.


Vliegende vlinders als gedenkteen voor het broertje van lang geleden


De tekening was van het zusje. Ze was 6 jaar oud toen ze de vlinders tekende. Precies zo oud toen haar broertje overleed.

Het broertje was indertijd gecremeerd en

uitgestrooid en de nu grote zus merkte dat haar moeder het daar nog steeds moeilijk mee had.
Dus heeft ze met haar ouders nagedacht hoe hier een vorm aan was te geven. het werd een gedenkplek voor in de tuin.

Samen met de grote zus heb ik de kleuren uitgezocht en de omgeving van de glasplaat bepaald en er een kleine tekst op gezandstraald.

Voor de ouders was het alsof hun kind weer een beetje thuis kwam.
















Paars hart voor moeders urn steen

Het gezin was nog steeds duidelijk verdrietig. Iemand had vader verteld dat hij zijn kinderen overal bij moest betrekken en dat deed hij dus ook.
Vader en 4 kinderen. Triest en alleen na het overlijden van moeder.

Als snel kwam uit ons gesprek dat moeder een hele grote plek hun hart had. Het symbool voor de urnsteen zou dus een hart worden.

Het hart is uiteindelijk door de oudste dochter getekend. Alle kinderen waren het er over eens dat zij dit moest doen omdat zij het beste kon tekenen.
En met elkaar is het hart in glas omgezet zodat iedereen er een stukje in had gelegd. Het enige dat vader deed was foto’s nemen.























Handen en voetje in glasfusing

Een enkele keer komt er een familie in mijn atelier die graag een iets van hun kind of kinderen in glas stilgezet willen zien maar zijn de kinderen nog niet oud genoeg om echt te tekenen.

We nemen dan een hand– en voetafdruk en zetten deze zo speels als mogelijk om in glas. Het is een feest om samen met de ouders die afdrukken te maken.

En het resultaat is zo’n duidelijke momentopname in de tijd.

 


Kindertekening in glas in lood

“Wat wil je voor oma maken” vroeg moeder. “mijzelf” zei het kleine meisje. “ik maak een tekening van mijzelf zodat oma weet dat ik van haar houd. En dan is ze minder verdrietig omdat opa dood is”.

En de tekening kwam er. Het is uitgevoerd in de glas in lood techniek omdat oma niet zo van het nieuwerwetse spul was.





















Hartje van glas voor mama

Vader en dochter kwamen eensgezind mijn atelier binnen lopen. Het meisje mocht iets voor moederdag maken. De 1e moederdag zonder haar moeder.

De tekening was al klaar. Dus het was enkel zoeken naar de uitvoering. En daarin  kon ze mij  heel goed vinden. 

Samen hebben we het glas gesneden en aan de glaszaag gestaan. 

Wat was ze trots toen het glasobject een paar weken later uiteindelijk door haar naar de auto werd gedragen.






















Kindertekening als urn

Beide meisjes waren nog steeds heel verdrietig omdat papa er niet meer was. Ook al was het toch al een half jaar geleden. Ze dachten nog heel vaak aan hem en ze misten hem. Moeder wilde hen graag zo veel als mogelijk bij het proces betrekken omdat ze het gevoel had dat dit goed voor haar dochters zou zijn. Zo konden ze meer herinneringen aan hun vader maken en die bij zich dragen in hun leven. Ze wisten immers niet beter dan dat hun vader altijd ziek was geweest. 

De meisjes zaten vaak te tekenen aan mijn tafel terwijl ik met moeder aan het praten was. En toen ik hen vroeg om eens een mooie bloem voor vader te tekenen, een bloem die we misschien voor de urn voor thuis zouden kunnen gebruiken werden ze heel enthousiast. 

Het uitgangspunt van moeder was steeds 1 urn geweest maar toen ze haar dochter zo bezig zag wisten we beide dat het 2 urnen moesten gaan worden. 2 urnen met 2 mooie kinderbloemen erop. 


















Een jongenshart voor opa


De jongen wilde graag een beetje as van opa op zijn kamer. Voor oma en zijn ouders had ik ook al iets gemaakt en hij wilde ook.

Dit had zijn vader mij al aan de telefoon verteld.

Samen met vader en zoon ben ik door het atelier gelopen om te kijken wat hij mooi zou vinden. Een eenvoudig rechthoekige kleine urn vond hij heel mooi. En er moest een hartje op komen want zijn opa zat in zijn hart.

Eerst heeft hij een paar hartjes getekend en daarna hebben we zijn hartje op een paar ontwerpjes gelegd. En toen deze eruit kwam zei hij heel duidelijk “ja, deze wil ik!".





















Tot slot

In mijn werk vertel ik een verhaal. Het verhaal van de familie vertaald in kleur en vorm.

Als een verhaal u raakt, of de foto van een glasobject vragen bij u oproept kunt u mij altijd bellen of mailen. Ook mag u vanzelfsprekend geheel vrijblijvend mijn atelier in Oldenzaal bezoeken. Bel of mail ons gewoon voor een afspraak, of loop tussen 10 uur en 16 uur binnen op de laatste vrijdag en zaterdag van elke maand.

Er zijn altijd veel glasobjecten in het atelier. Deze zijn vaak voor een presentatie gemaakt of als studieobject. Of gewoon omdat ik het ontwerp zo leuk vond.
Een aantal van deze objecten staan in onze webshop. www.glazennest.nl

Het is ook mogelijk om samen met mij uw eigen ontwerp in glas uit te voeren. We gaan rustig en kalm aan het werk en u ziet hoe het gehele proces verloopt. Bel of mail gewoon voor meer informatie over de mogelijkheden en de kosten.

Meer informatie over mijn gedenkwerk kunt u vinden in het vernieuwde "Grote Boek van Brenda Bleijenberg" dat op cd-rom is uitgebracht. In dit boek wordt verteld over het werken met glas en alle mogelijkheden die het glas u bieden kan.
Meer informatie vindt u op de pagina: http://www.glazeniers-glaskunst.nl/2015/04/het-grote-boek-van-brenda-bleijenberg.html

U kunt de cd-rom kosteloos aanvragen op brenda@glazeniers-glaskunst.nl


Atelier Het Glazen Nest
Noordwal 14, 7571 AM Oldenzaal
T: 0541-533476
E: brenda@glazeniers-glaskunst.nl

Openingstijden: 10-16 uur op de laatste vrijdag en zaterdag van elke maand, en op afspraak.

Verzoek


In het Glazen Nest maak ik monumenten en gedenkobjecten met een eigen identiteit, een eigen persoonlijkheid. Ieder object dat wij maken is eenmalig en uniek. Het wordt speciaal voor de overledene gemaakt in samenspraak met de familie.

Op deze website deel ik mijn kennis met u. Ik geef veel informatie over alle mogelijkheden met glas voor gedenkobjecten en monumenten. Dit doe ik bewust omdat ik u wil informeren.
Met enige regelmaat zie ik mijn ontwerpen terug bij anderen, en daarom verzoek ik u het volgende:

- Kopieer mijn ontwerpen niet.
- Laat ze ook niet respectloos door een andere kunstenaar uitvoeren.
- kopieer ook geen werken die uitgevoerd zijn voor iemand anders.
- Heb respect voor de andere families. Ik geef veel tijd en energie aan de ontwikkeling van mijn werk en puzzel met een familie op de vorm en de kleuren, net zo lang tot het verhaal dat zij willen vertellen klopt.

Laten wij samen uw eigen verhaal vertellen, een nieuw en persoonlijk voor u vormgegeven verhaal.

Visie

Ik wil een verhaal vertellen. Het verhaal van de overledene en zijn of haar familie. Het is iedere keer weer een nieuw verhaal, een uniek verhaal over een uniek mens, een unieke familie.

Het doel is die verhalen een vorm en een kleur te geven en daar zijn veel verschillende mogelijkheden voor. Zo ontstaat een tastbare plek waar herinneringen, hoop en dromen vorm hebben gekregen. Een plek, een object, waar je tegenaan kunt praten, dat je kunt verzorgen, waar je iets bij kunt achterlaten.

Een plek waar jij jezelf kunt zijn, omdat dit de plek is waar jij je dierbare herkent.

De leeftijd maakt eigenlijk niet het verschil voor het gevoel van je dierbare missen.

Ouders hadden dromen voor een te vroeg geboren baby. Hoop, verwachtingen.
En met het overlijden van het kindje is dat alles vervlogen.

Kinderen die ouders verliezen; wat maakt het uit hoe oud het kind is?
Of iemand nu 5 of 50 is, de overleden ouder is er niet meer en het kind kan zijn/haar verhaal niet meer rechtstreeks vertellen. Dromen voor de toekomst zijn vervlogen en de hoop is verdwenen.

De man of vrouw die de partner heeft verloren. Niet meer samen ouder worden; de overlevende wordt nu ouder en de geliefde nooit meer.
Niet meer samen koesteren, niet meer samen liefhebben.

Iemand die een broer of zus verliest. Afscheid nemen van degene die je jeugd heeft meegemaakt, die dingen van je weet die niemand anders weet. Het verlies van de persoon waar je als kind mee lachte en ruzie mee maakte. De persoon waar je je ouders mee deelt. Het overlijden van je broer of zus betekend ook afscheid nemen van een deel van je jeugd.